Mail 6

Vandaag weer een update van Quintin ontvangen:

We geven nu les op een school in het dorpje Yatta in het Kitui district. Het is een jongens kostschool voor secundaire educatie, een soort middelbare school. Deze school had al eerder computers en les gehad van ICT-teams die hier via Ex-change en de Keniaanse partnerorganisatie SASOL kwamen dus hoefden we niet vanaf nul te beginnen.
Dit was al snel duidelijk, de kinderen begonnen meteen de klikken en ze wisten al wat meer af van Microsoft Word. We hebben ze een brief laten namaken en zo laten spelen met kleuropties, lettertypes, lettergrootte, uitlijnen en opslaan/laad functies in word.
Als ze binnen een uur klaar waren mochten ze het uur vol maken met tekenen in Paint, wat natuurlijk vele malen leuker is dan het overtypen van een brief.

Om vier uur hebben ze een paar uur pauze om te spelen en eten, iedere dag om klokslag vier uur staat het computerlokaal dus vol met Kenianen.
Eéntje van hen heeft een fotocamera en volgens mij zijn wij allevier al drie keer met alle leerlingen op de foto geweest. De eerste dag was het leuk, de tweede dag was het ook nog wel grappig maar vandaag, de derde dag was het gewoon vervelend. We waren iets te laat begonnen omdat er een klas was uitgelopen en onze les duurde dus tot kwart over vier, we hebben de Kenianen die al pauze hadden vier keer ons leslokaal uit moeten sturen. (vragen of ze alsjeblieft weg willen gaan omdat we les aan het geven zijn werkt niet, dan kunnen ze opeens geen engels...)

De accomodaties hier zijn ook niet echt om over naar huis te schrijven, maar ik doe het toch:
Mijn hotelkamer is ongeveer vier bij vier meter, er staat een bed in, een stoel, een tafel, een wasteiltje en een parraffinelamp. Boven mijn bed heb ik mijn klamboe op gehangen en daar probeer ik deze week dus te slapen. Als ik ga liggen kan ik de latten van de lattenbodem voelen en als ik languit op mijn rug lig met mijn hoofd tegen het hoofdeind steken mijn voeten zo'n 30 cm over de rand van het bed heen.

Het eten is ook niet erg lekker, de pannenkoeken zijn krokant (ze bakken ze 's middags zodat ze sneller kunnen serveren, en dan nog zitten we van 18:00 uur tot 20:30 uur op ons eten te wachten...), aan de kip zit maar heel weinig vlees en we krijgen alleen een vork en een lepel om mee te eten.
Als je biefstuk besteld krijg je drie klontjes vlees en een stuk bot met een velletje eromheen, het vlees lijkt wel van rubber, dat geld overigens ook voor de kip.

Ik zal blij zijn als ik weer terug ben in Kitui en mezelf daar in het duurste restaurant van het dorp voor 1 euro iedere avond helemaal vol kan eten.

Nu hopen dat ik deze mail kan verzenden, zometeen weer op een stoel klimmen, mijn telefoon tegen het plafond houden en een teamgenoot vragen of hij even op enter wil drukken...